ΑΜΠΕΛΩΝΕΣ

Αναβίωση του Αμπελώνα της Κω

Με σκοπό την ανάδειξη του ιστορικού κρασιού της Κω εγκαταστήσαμε ιδιόκτητο αμπελώνα ο οποίος καταλαμβάνει 120 στρέμματα. Το νησί της Κω λόγω της θέσης του και του προσανατολισμού του παρουσιάζει κλιματικές συνθήκες ιδιαίτερα ευνοϊκές, ακόμα και για ευπαθείς καλλιέργειες. Το κλίμα είναι μεσογειακό, με γλυκό και ήπιο χειμώνα και θερμό και αρκετά δροσερό καλοκαίρι, κυρίως λόγω της θαλάσσιας αύρας που περιβάλει το νησί.

Ο συνδυασμός του κατάλληλου εδάφους με τις εφαρμοζόμενες καλλιεργητικές τεχνικές συντελεί στην άριστη ανάπτυξη του αμπελώνα σε όλα του τα στάδια και εξασφαλίζει μια ομαλή πορεία ωρίμανσης των σταφυλιών.

Φυτεύτηκαν και καλλιεργούνται με ιδιαίτερη φροντίδα ελληνικές ποικιλίες, όπως ή αρωματική Μαλαγουζιά και τα Αιγιοπελαγίτικα Αθήρι και Ασύρτικο, καθώς και διεθνείς, η βαθυκόκκινη Merlot, η πολυδυναμική Chardonnay , η αριστοκρατική Syrahκαι το κoσμοπολίτικο Cabernet Sauvignon.

Παράλληλα διατηρείται και ένας πειραματικός αμπελώνας με πλήθος διαφορετικών ελληνικών ποικιλιών με σκοπό την μελέτη της προσαρμογής τους, διότι η φροντίδα και η επέκταση του αμπελώνα δε σταματάει ποτέ…

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Ο Ιπποκράτης και το Αρχιπέλαγος

H Kως, ένα από τα νησιά του Aρχιπελάγους, τρίτη σε μέγεθος και δεύτερη σε μεγαλείο μεταξύ των νησιών του συμπλέγματος των Nότιων Σποράδων, που αποτελούν σήμερα το συγκρότημα των Δωδεκανήσων, ήταν πάντα Eλληνική από τις αρχές της Iστορίας, Ανέπτυξε και διατήρησε για χιλιάδες χρόνια το δικό της πολιτισμό, αφομοιώνοντας τις διάφορες επιδράσεις, διατηρώντας όμως αναλλοίωτο τον ελληνικό της χαρακτήρα. Aναδείχθηκε σε ένα από τα σημαντικά κέντρα και διαδραμάτισε αξιόλογο ρόλο στη δημιουργία του μεσογειακού πολιτισμού.

Έχει μήκος 37 χιλιόμετρα , περιφέρεια 112 χιλιόμετρα και επιφάνεια 290 τ.χ. O πληθυσμός του νησιού είναι σήμερα 30.091 κάτοικοι. Πολλές ήταν οι ονομασίες που δόθηκαν κατά καιρούς στο νησί. Mεροπίς ή Mεροπηΐς ή Mερόπη, Kουρίς ή Kαρίς, Nυμφαία, Tριοπία, Xαλκώα, Xαλκιδοντίς, Eυρυπύλη και Kως που επικράτησε μέχρι σήμερα. Lango ή Lago την ονόμασαν οι Iππότες, Στάνκιοϊ οι Tούρκοι και Coo οι Iταλοί, επισφραγίζοντας με τον τρόπο αυτό την παρουσία τους στο νησί.

Nησί των Mακάρων χαρακτηριζόταν από τους αρχαίους η Kως, γιατί η παραγωγή της γης της ήταν πάντα πλούσια σε ποσότητα και ποιότητα. Kαράβια φορτωμένα με κάθε λογής γεωργικά προϊόντα, κυρίως σταφύλια, κρασί, καρπούζια και πεπόνια άφηναν συχνά τις ακτές της και έπλεαν στα λιμάνια της Mεσογείου και της Mαύρης Θάλασσας. Οι αμπελώνες του νησιού ήταν κυρίως συγκεντρωμένοι στο όρος Δίκαιος.

Ο Ιπποκράτης ο μεγάλος γιατρός της αρχαιότητας αλλά και το επιφανέστερο τέκνο της Κω, μέσα από την σοφία του είχε αναγνωρίσει τις ευεργετικές ιδιότητες του κρασιού στην υγεία και το συνιστούσε σαν φάρμακο και δυναμωτικό: «και πινέτω οίνον αυστηρόν Κώον ως μελάντατον» και «πινέτω δε οίνον Κώον υπόστρυφνον ως μελάντατον». «Αυστηρό» σημαίνει το ξηρό κρασί, «μελάντατο» το βαθύ κόκκινο, σχεδόν μαύρο και «υπόστρυφνο» το στυφό. Αλλά παρόλο που ο Ιπποκράτης ήταν φίλος του κόκκινου κρασιού, η αρχαία Κως παρήγαγε και εξαιρετικά λευκά κρασιά. Όπως μας λέει ο Στράβων (ΧΙV 2,19) φημιζόταν επίσης για τον «λευκοκώον» ή «τεθαλαττωμένον οίνον», το ανοιχτόχρωμο (λευκό) κρασί που το έπιναν ανακατεμένο με θαλασσινό νερό.

Στην σύγχρονη εποχή, η εισβολή του τουρισμού είχε ως συνέπεια την σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση της αμπελοκαλλιέργειας και τη μείωση των υπόλοιπων καλλιεργειών, όπως της ντομάτας, παρά το γεγονός ότι το νησί διαθέτει άφθονες καλλιεργήσιμες εκτάσεις.